dinsdag 17 oktober 2017

Verslag bietentocht van de eerste helft

Alle schepen en suikerbieten hebben zich maandag verzameld in de haven van Goes.
De beruchte bietenbel staat al klaar om het startsein van de bietentocht te geven.
Het is de prijs waar alle schepen deze week voor zullen strijden.
Het is de beurt aan de burgemeester om de bel te luiden, en die bietentocht is nu officieel gestart.
De nostalgische sfeer wordt versterkt door kamaraden die hun acts uitvoeren voordat ze hun trossen los gooien.
Er wordt van alles uit de kast gehaald om maar die extra punten te verdienen voor die beruchte bel.
De traditie is dat ieder schip zijn eigen symbolische hoeveelheid suikerbieten aan boord laad, en dan mogen
ze eindelijk vertrekken. De wind komt uit de goede hoek en 1 voor 1 vertrekken de schepen richting de sluis van Goes.
De zon voelt warm aan, en de herfst toont zijn kleuren. Na de sluis gaat het er om: wie heeft er vandaag de snelste zeiltijd richting yerseke

Dinsdag levert orkaan Ophelia, met zijn sterke zuidelijke stroming, ons nederlandje flinke hoeveelheden saharastof in de lucht. En de combinatie met de flinke hoeveelheid roet deeltjes die vrij zijn gekomen door de heftige bosbranden in portugal en spanje veroorzaakt dit een prachtige kleurenpalet op het water. één van onze jonge deelnemers vroeg aan zijn oma 'zie ik nou de zon of de maan in de lucht'

Alleen de wind laat wel nog even op zich wachten. In de tweede zeildag van de bietentocht is het maar
1 schip gelukt om zeilend de finish te halen. De gang was er bij de andere uit, en om 5 uur was iedereen het dobberen zat en werden de motors gestart richting de haven van Zierikzee.


De Uitslag van de eerste twee zeildagen:
snelst gecorrigeerde zeiltijd dag 1: Maatje
snelst gecorrigeerde zeiltijd dag 2: Rien san deux

Op naar de tweede helft van de bietentocht!






 




Deze kiek van de dag is van het schip Rien san deux



maandag 16 oktober 2017

zondag 15 oktober 2017

dit jaar hebben we eindelijk een vlogger gevonden. zijn filmpje van de eerste dag is te zien op onze facebookpagina.
link naar onze facebookpagina

zaterdag 14 oktober 2017

NOG 1 DAG!
Het beloofd een zonnige dag te worden met 23 graden. Bij de sluis van Goes zien we morgen op de kade ongeveer 35 oer-Hollandse trekpaarden staan. Een lang touw verbind hen met één van de schepen die daar liggen te wachten op hun beurt. De paarden snuiven en staan ongeduldig te trappelen. Ze tonen hun atletisch vermogen en trekken de schepen stuk voor stuk via het kanaal richting de haven van Goes.
Enige oplettendheid is geboden want de imposante knollen met snuivende neusgaten hebben het niet altijd even gemakkelijk om deze platbodems met een gewicht variërend van een paar ton tot wel honderd ton op gang te krijgen. Je ziet man en paard genieten wanneer het trekpaard in z’n cultuur historische omgeving aan de slag kan. Ze hebben hun atletische bouw namelijk niet gekregen voor het staan in een weiland.
Deze manier van het inzetten van paarden wordt jagen genoemd. Deze gedrevenheid en passie voor de trekpaarden zie je vandaag de dag nog slechts bij een kleine groep liefhebbers. Vroeger beheerste het trekpaard het landleven veel meer. Denk daarbij aan het werken op het land met het paard voor de ploeg of zaaimachine. Wij dagen ze voor het 5e jaar uit in onze bietentocht.
De bietentocht is een evenement waarbij de schepen een vier daagse zeiltocht varen. Deze tocht wordt elk najaar gevaren door platbodems met een symbolische hoeveelheid suikerbieten aan boord. Het is een event die in leven is geroepen om de geschiedenis en kennis niet verloren te laten gaan.
Morgen beginnen we met de opwarming van de tocht. De paarden jagen de schepen op een z.g.n. jaagpad pal naast het kanaal van goesche sas. Hier is zo’n pad nog mooi intact gebleven en zo komt het mooi van pas om het publiek te laten zien hoe men in vroegere tijden het vervoer van suikerbieten per schip plaatsvond. De lange stoet met schepen levert mooie plaatjes op en de deelnemers kleden zich helemaal in stijl aan met klederdrachten of matrozenpakjes. Dit doen ze om extra punten te verdienen voor de felbegeerde prijs : de Bietenbel.
Volg de Bietentocht van 15 t/m 19 oktober.

vrijdag 6 oktober 2017

Historische schatten in de bietentocht

Faas Strik begon jaren geleden met het verzamelen van historiche onderdelen.
Zulke schatten horen natuurlijk niet thuis op zolder en net als George stephenson ging hij aan de slag met techniek en stoom.  Hij bouwde de SS george stephenson, een nieuw stoomschip in combinatie met elementen en onderdelen uit het verleden.
Het werd een eerbetoon aan de scheepsbouw van de jaren 50.

Net als met oude schepen houd het klussen nooit op. Nog steeds wordt hij verder geperfectioneerd.  Zo heeft de kajuit een radiator die stamt uit 1920 en afkomstig is uit een Frans vissersvaartuig.
De houten vloeren zijn afkomstig uit een Engels passagiersschip dat werd gesloopt in 1935 in Hendrik-Ido-Ambacht. Het hout op de wanden komt van de deuren van een voormalige
Defensie-gebouw in Parijs.  De stoomfluit komt van een stoomsleepboot uit New York.
De teakdekken komen uit een schoolgebouw dat werd gebouwd in 1888 in Bombay.
En zo zouden we nog wel even door kunnen gaan met voorbeelden te geven.
Hoewel het historische stoomschip in feite nieuw is, bestaan het interieur en exterieur
dus uit allerlei historische schatten. En vinden we het ook fantastisch dat hij ons dit jaar komt begroeten in de bietentocht!

Hij is te bewonderen in de haven van Steenbergen waar hij rond 16.00 uur samen met de bietenvloot in de stadshaven zal afmeren.




maandag 11 september 2017

bietentocht ademt geschiedenis:

Nieuw in de bioscoop is de film 'Dunkirk' die het verhaal verteld van de evacuatie van geallieerde troepen uit Duinkerke in 1940.
Met de bietentocht hebben we ook een schip mee varen die geholpen heeft met deze evacuatie. Namelijk het schip 'De chantecler'
Hier zijn verhaal:
In 1934 werd Ramsgate (Engeland) de thuis haven van De chancler. Hij voer daar verschillende zeiltochten. Een van zijn favoriete plek om Anker was Swale.
De rust in de haven werd verstoord door de oorlog Het gevaar van de oorlog werd erger, en zeilen was niet meer een goed idee.
In 1940 werd bekend dat de Duitsers in een razend tempo sterker werden. Zo werd er ook verteld dat elke boot in heel Engeland moest helpen om soldaten die in het nauw waren gedreven in het plaatsje Duinkerke (toen nog 'dunkirke') te bevrijden. Elke boot moest naar die plaats komen om de soldaten daar weg te halen. 800 honderderd boten deden aan deze bevrijdings actie mee, engelse boten maar ook anderen.
En zo voer ook de chantecler in de nacht, Met 8 bemanningsleden ... het ging bijna fout toen De bemanning bijna werd geraakt door hun eigen mensen.
Ook in de ochtend ging het bijna mis toen ze de motor van een torpedo boot op hun af hoorde komen. De chantecler besloot snel van koers te veranderen, zetten ook hun motor uit om zo te proberen geen golven te maken.
Het plan werkte, maar het zat hun niet mee...toen ze bijna op het strand waren om de soldaten te redden, bleken ze aan de lage wal te zitten en was wegkomen alles behalve makkelijk. Ze gaven niet op en ze waren in staat om de soldaten te redden.
Toen kwam de terug reis en deze was niet zo gezellig als je zou denken. Ze voeren door een mijnveld.
En als gevolg van al die pistolen aan boord, werkte de kompassen niet zoals het zou horen. Het lukte niet om koers te vinden terug naar Remsgate en ze hadden zelfs bijna Dover gemist!
Gelukkig belande ze niet op de atlantische oceaan maar wisten ze op tijd Engeland te bereiken.
De soldaten werden gered, en op het einde is het zelfs gelukt om 338.000 soldaten te redden!
Na de oorlog werden de eigenaars te oud om te varen. In 1947 verkocht hij de chantecler aan een marine officer D.g. Silcock die de boot door HM Dockyards herstelt.
De chantecler gaat de komende jaren van eigenaar naar eigenaar. Uiteindelijk bracht een Amerikaan hem terug naar Nederland. In 1990 zag Han van Veen, de chantecler op een werf Grevestein in Krimpen aan de Lek, dicht bij zijn huis. Hij werd verliefd en gelukkig deed de Amerikaanse man de boot naar de Nederlandse Familie van Veen die 1,5 jaar lang hard heeft gewerkt om hem een goede opknapbeurt te geven.
Hij gaat van vader op zoon genaamd Tom van Veen en zo vaart de chantecler dit jaar alweer zijn 17e bietentocht.
Chantecler is een gelukkige boot die al haar avonturen in de 20ste eeuw heeft overleefd en in goede handen is om nog steeds sterk te zijn in de 21ste eeuw.